شش ستاره

و امروز 9 سال از عروج فرشته ام گذشت.

خدایا حکمت این همه چیه؟ خدایا عاقبت من چی میشه؟ آیا من به جایگاهی که ایده آله می رسم؟ یا نه؟!

نمی دونم! هیچی نمی دونم ...

..

شش ستاره...

بسم ا... الرحمن الرحیم. قل اعوذ برب الناس. ملک الناس. اله الناس. من شر الوسواس الخناس. الذی یوسوس فی صدور الناس. من الجنه و الناس.بسم ا... الرحمن الرحیم. قل اعوذ برب الفلق. من شر ما خلق. و من شر قاسق اذا وقب. و من شر نفاثات فی العقد. و من شر حاسد اذا حسد.بله و من تمام این موارد ذکرشده رو احساس کردم و به زیان هاش هم پی بردم. اینکه در زندگی باید خیلی ها رو نبینی، خیلی ها رو فراموش کنی تا در امان باشی البته ابنا همون کسایی هستن که قبل از اینکه بخوای فراموششون کنی باعث رشدت شدن.بله انسان در این دنیا الکی رشد نمی کنه. باید درد و رنج رو حس کنه.جالب اینجاست که من در زندگی 0 و 1 بودم. مثلا وقتی که یک نفر عاشقم می شد همه عاشقم می شدن یا وقتی تنفر یک نفر رو می دیدم انگار که همه ...نمی دونم شایدم اشتباه می کنم. اما یک روز یکی از دوستام یک شعری از قیصر امین پور در این مورد بهم داد :گاهی گمان نمی کنی ولی خوب می شود گاهی نمی شود که نمی شود که نمی شود گاهی بساط عیش خودش جور می شود گاهی دگر، تهیه بدستور می شود گه جور می شود خود آن بی مقدمه گه با دو صد مقدمه ناجور می شود گاهی هزار دوره شش ستاره...

تقریبا 2 یا 3 هفته است که دیگه جمعه هام متفاوت شده و اون عهدی رو که بستم بهش عمل می کنم. عهدی که شاید امام رضا (ع) هم ازش استقبال کرد.روزهای عجیبی رو دارم می گذرونم. روزهایی که با عشق و نفرت همراه است. شاید من نخوام هیچ کدومو ببینیم و ترجیح می دم که روزها بدون کوچکترین احساس آتشین یا منفور بگذره با این حال شاید این خصیصه انسانیه منه که به این طور رقم می خوره.گاهی گرمای عشقی سوزنده رو حس می کنم و خودمو در یک جو مجنون وار می بینم و گاهی حس تنفر برام ارسال میشه و گاهی هیچ انگار که هیچ کس هیچ چیزی یادش نمی مونه.به هرحال این منم با تمام منیت هام، با تمام ذکاوتی که دارم و باید قوی باشم خیلی قوی! خیلی قوی!دلمو خوش کردم به قدرتی که تو بهم دادی. قدرتی که هیچ چی نمی تونه اونو متزلزلش کنه.و من زمستانمو با این احوالات شروع کردم.خدایا خودمو به خودت می سپارم. شش ستاره...

امروز می خوام از شرایطی صحبت کنم که آدم کاملا ناخواسته درش قرار می گیره و مدت ها درش شناوره.بعضی از این اتفاقات خوشایندن و انسان از اینکه درش هست احساس رضایت می کنه و بعضی شرایط ناخوشایندن و انسان مدام دوست داره ازش فرار کنه اما...اما بعضی شرایط طوریه که انسان نه بدش می آد و نه خوشش میاد و اونجاست که آدم میگه "می خواد چی بشه؟"این شرایط همونیه که از کنترل انسان خارجه و آدم نمی دونه باهاش چیکار کنه؟! و اون شرایط انسان رو درحالیکه کاملا درش شناوره به سمت و سویی می بره که باید ببره!و برای من از این قسم شرایط فراوون اتفاق افتاده که نه حس لذت داشتم و نه ناراحتی. می تونم بگم یک جورایی باهاش سرگرم می شدم و "عشق" یکی از اون شرایطه.یک جا خواندم که "آدم های عاقل با عشق گرم می شن و آدم های نادان خودشونو می سوزونن". و انسان خیلی خیلی باید مراقب باشه و از خدا کمک بخواد که مبادا وارد گناه بشه.راستش به نظر من این شرایط رو خدا برای آدم درست می کنه. طوری که زندگی از یکنواختی درمیاد و خاطره ای برای انسان باقی می مونه که سراسر تجربه است و این به نفع انسان برای آینده اش است.بله اعتراف می کنم که تمام شش ستاره...